Photo Montenegro

Na oko 1,5km od Pljevalja,pritješen stijenjem,okružen bujnim zelenilom i mirom koji remeti tek žubor Biserke nalazi se Manastir Sveta Trojica
Prvi pisani pomen “Svete Trojice” potiče iz 1537 godine.U manastirskoj biblioteci čuvaju se i vrijedne knjige na pergamentu i papiru iz XIII i XIV vijeka. U XVI, XVII i XVIII vijeku bio je poznat i kao vrlo značajan prepisivački i književni centar. Manastirska riznica, pored više dragocjenih predmeta od srebra,zlata i drveta vezanih za bogosluženje, sadrži veliki pozlaćeni putir Igumana Stefana, Kivot ,srebrom okovan “štap” Svetog Save. . . Manastir Sveta Trojica je za svo vrijeme turske vlasti bio jedan od najznačajnijih stožara pravoslavnog življa.

Izvor: http://montenegro.travel

Lepetane je malo mjesto u blizini Tivta, smješteno u zalivu Boka Kotorska na istočnoj strani Veriga, tjesnaca koji povezuje Tivatski i Kotorski zaliv.
U Srednjem vjeku područje Lepetana zvalo se “Kraj Sv. Lovijenca” po crkvi istoga imena koja se tu (na mjestu Plavda) nalazila, a koja je vezana za legendu o braći mučenika (Andrije, Petra i Lovrijenca), čije se mošti i danas čuvaju u dubrovačkoj katedrali pod imenom “Petilovrenci”. Današnje naselje je dobilo ime po nadimku peraške porodica “Lepetanus” koje su se tu imale svoje letnjikovce. Zaselak Lepetana – Veće Brdo pominje se još 1439. godine.
Sve do prve polovine XX vjeka u Lepetanima je bio čuveni kamenolom crvenog kamena kojim su popločane mnoge terase i trgovi u naseljima širom Boka kotorske. Lepetane je rodno mesto poznatog državnika Lazara Tomanovića (1845 – 1932).Danas se u Lepetanima nalazi trajektni prelaz (Lepetane – Kamenari), koji skraćuje put od Budve do Herceg – Novog za oko 22 km.

Text: Wikipedia

Most na Đurđevića Tari se nalazi u Sjevernoj Crnoj Gori na raskrsnici između Mojkovca, Žabljaka i Pljevalja, između sela Budečevica i Trešnjica. Sagrađen je između 1937.  i 1940. godine po projketu Mijata Trojanovića, koji je takođe nadgledao izgradnju.Isak Ruso je bio glavni inženjer. Kada je završen bio je najveći lučni, betonski most u Evropi. Dug je 365m i ima 5 lukova, od kojih najširi ima raspon od 116m. Visok je 172m. za vrijeme Drugog Svjetskog rata  zbog konfiguracije terena koja je odgovarala gerilskom ratu, okolina mosta bila je žarište ustanka. Zbog invazije Italijansko-četnilkog okupatora, jedan od inženjera mosta Lazar Jauković bio je prinuđen da most digne u vazduh i time presječe jedinu vezu između obala kanjona. Taj herojski akt platio je svojim životom jer je strijeljan od strane okupatora upravo na “svom” mostu. Godine 1946. most je obnovljen i ostaje čudo mostogradnje i glavni prelaz preko kanjona.

Visitor je planina u jugoistočnom djelu Crne Gore između Plavskogusinjske kotline na istoku i izvorišta rječice Zlorečice na zapadu. Planina se pruža pravcem jugozapad-sjeveroistok i čini granicu između opština Andrijevica i Plav.
Najviši vrh je visok 2211 metara. Najviši vrhovi Visitora su građeni od trijskih krečnjaka, koji leže preko metamorfisanih škriljaca. U najnižem ledničkom cirku Visitora, čije dno se sastoji od zelenih škriljaca, nalazi se istoimeno jezero, na apsolutnoj visini 1820 metara. Vodu gubi prema Murinjskoj reci, kroz naslagane morenske bedeme. Uokvireno je četinarskom šumom i bujnim pašnjacima.

Text: Wikipedia

Zminje jezero ,svojim dimenzijama (230m x 120mx7m) ubraja se u mala planinska jezera. Nalazi se na Duurmitoru, ispod Crvene Grede na nadmorskoj visini od 1520 m, pored izvorišta Mlinskog potoka, koji se uliva u Crno jezero. Vodu dobija od dva manja izvora, atmosferskim putem i otapanjem snijegova, a gubi poniranjem od čega nastaje Mlinski potok.Okruženo je gustomčetinarskom šumom, koja ga vješto skiva od podgleda, tako da ga ne mošete viđeti dok ne dođete na samu obalu. Voda je bistra, hladna i zelena. Vrlo je dostupno i nalazi se na svega sat i po laganog hoda kroz šumski put od crnog jezera. Za one koji su lijeni, može mu se pristupiti i autom pored sela Bosače. Veoma je posjećeno.

Legenda:

Legenda je vezana za njegovo ime, koje je naravno dobilo po zmijama. Nekada davno oko ovog jezera je primjećen ogroman broj zmija, koje nisu dizvoljavale pristup jezeru. Vremenom su se razilazile, nekad se vraćale, tako da ih i danas ima, aline u toliko velikom broju i do sad nikog nisu ujele.

Katedrala svetog Tripuna je jedan od simbola grada Kotora. Nalazi se na istoimenom trgu, odmah pored Biskupije kotorske, Palate Drago (na istom trgu se nalazi zgrade opštine i istorijskog arhiva).Katedrala je izgrađena 809. godine i upravo u to vrijeme poznati kotorski građanin Andrea Saracenis (koji je finansirao izgradnju) otkupljuje od mletačkih trgovaca mošti (ili relikvije) svetog Tripuna. Bila je to crkva centralne osnove – martirium. Čuveni vizantijski car Konstantin VII Porfirogenit pominje je u svom djelu Dé Administrando Imperio (“O upravljanju carstvom”). Sve do arheoloških iskopavanja iz 1987. godine mislilo se da je crkva okrugla (rotunda). Uvidjelo se da je ta stara crkva u stvari bila zasvođena, a ne okrugla. Moguće je da je greška nastala zbog omaške u prevođenju carevog djela.Poslije nekoliko vijekova, gradi se katedrala, čiji su radovi počeli 1124. godine, za vrijeme biskupa kotorskog Ursacija. Radovi će trajati do 19. juna 1166. godine, kada je katedrala svečano osvećena. Katedralu je, po ondašnjim dokumentima posvetio biskup Majo, sa još pet biskupa i osam opata. Svečanosti su prisustvovali pripadnici kotorske vlastele i vizantijski namjesnik Duklje i Dalmacije gospodin Isak.Katedrala je izgrađena u romaničkom stilu, sa elementima vizantijske arhitekture. Njen izgled se kroz vijekove mijenjao, najčešće zbog čestih zemljotresa, od kojih su najjači bili iz: 1537, 1563, 1667, i 1979. Katedrala je poslije svakog zemljotresa vrlo brzo rekonstruisana. Tokom obnova uvođeni su elementi arhitekture i enterijerskog uređenja u duhu i ukusu vremena u kojima su te obnove izvođene (posebno su vidljivi elementi renesanse i baroka).Na zapadnoj fasadi nalaze se dva zvonika. Prvobitni zvonici i fasada bili su uništeni tokom zemljotresa iz 1667. Izgrađeni su novi zvonici (sjeverni je visok 33 m, a južni 35 m), glavni portali, rozeta, terasa i trijem.Katedrala je izgrađena kao trobrodna bazilika, sa tri i po traveja (prostor u crkvi omeđen stubovima iznad kojih se nalazi svod) i kupolom iznad srednjeg traveja glavnog broda crkve. Svaki od brodova ima apsidu. Apsida glavnog broda ukrašena je raskošnom gotičkom triforom. Ukupna dužina katedrale je 35,21 m, a širina 17,47 m. Glavni brod katedrale razdvojen je od bočnih smenjivanjem petolisnih i monolitnih stupaca. Bočni brodovi imaju po sedam traveja.Unutrašnost katedrale oslikana je freskama 1331. godine (što je tada bilo u modi). Katedralu su oslikali grčki freskoslikari, koji su inače živjeli u Kotoru. Kupola srednjeg traveja uklonjena je poslije dva zemljotresa tokom XVI vijeka, a sa njom i svod zapadnog traveja i polutraveja.Rekonstrukcije su stalno mijenjale izgled crkve, tako da je malo ostalo od originalne katedrale. 2002. godine katedrala dobija diplomu Evropske unije zajedno sa organizacijom Europa Nostra za savršeno rekonstruisanje i seizmičko osiguranje najstarije romaničke katdrale na istočnojadranskoj obali.

Izvor: Wikipedia