Photo Montenegro

Uz sam grad Budvu nalaze se tri plaže i to Ričardova Glava, Pizana i Slovenska plaža.

Ono što čini “Ričardovu glavu” posebnom je lokacija plaže jer se nalazi ispred samih zidina Starog grada. Duga je oko 100 m a dobila je ime po glumcu Ričardu Vidmarku koji je tu snimao film “Dugi Brodovi” 1963. godine. Ova šljunkovita plaža je vrlo popularna i jedna je od najposječenijih u Budvi.

Pizana je druga, starogradska plaža, prostire se na potezu između Starog grada i Luke Budva. Šljunkovita je i nalazi se uz same bedeme Starog grada.

Slovenskoj plaži su ime dali Česi koji su 1935 g. ljetovali u Budvi, a ona se proteže od gradske luke do hotela Park i duga je 1600 m. Slovenska plaža je šljunkovita u vodi i na obali, a u njenom zaledju se nalazi istoimeni hotelski kompleks apartmantskog tipa prepun mediteranskog rastinja, kao i veliki broj plažnih barova gdje možete uživati pijuckajući neko hladno piće.

Plaža Guvance, poznatija po imenu “Mala plaža” duga je 80 m i nalazi se ispod šetališne staze koja vodi od Budve ka Bečićima kojom saobraća turistički vozić. Sačinjena je od sitnog pijeska i na kopnu i u moru. U okviru plaže postoji jedan ugostiteljski objekat gdje možete uživati u hladovini pijuckajući osvježavajuće piće. Plaža Guvance gleda ka zapadu tako da omogućuje boravak do kasnog popodneva. Zalasci sunca na ovoj prelijepoj i intimnoj plaži su trenuci koje ćete viječito pamtiti.

izvori: budva.com , rivijera.net

Opština Andrijevica, nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Crne Gore. Zahvata prostor od 340 km2 okružen visokim planinama, Komovima, Bjelasicom i Prokletijama, koje čine prirodni okvir ove Opštine. Među njima se prožima kao nit dolina Lima koja ima ulogu spajanja ovih raznovrsnih prostora, pa sa njom čine jedinstvenu geografsku cjelinu.

Pripada krugu prigraničnih opština jer sa susjednom državom Albanijom ima 25 km granice i najmanje razvijenih opština u Crnoj Gori.

Prema podacima iz zadnjeg popisa od 1991. godine naseljena je sa 6.696 stanovnika raspoređenih u 24 naselja, a organizovanih u 15 Mjesnih zajednica.

U opštinskom centru Andrijevica živi 1.000 stanovnika, a ostali na seoskom području.

Karakteriše je dotrajala i nedovoljno izgrađena komunalna i društvena infrastruktura.

Opštinski centar Andrijevica je relativno mlado naselje, jer njeni prvi začeci počinju tek sredinom XIX vijeka. To ne znači da teritorija opštine nije bila od uvijek prostor ljudskog djelovanja i prostor sa privredno aktivnim mjestima, koja su u zatišju nastajala ili nestajala najezdom osvajača.

Procjenom biografskih, ekoloških, zdravstvenih, estetskih, sportsko-rekreativnih, ekonomnih i saobraćajnih i drugih karakteristika i relevantnih prirodnih i antropogenih faktora došlo se do zaključka da ovo područje ima veoma povoljne uslove za razvoj čitvnog spektra savremenih vidova planskog turizma. Još dosta dobro očuvane prirodne vrijednosti planina Komova, Bjelasice i Prokletija sa živopisnim dolinama rijeka pružaju mogućnost razvoja raznih vrsta planinskog turizma kao što sportsko-rekreativni, zdravstveni, katunski, planinarenje, lov, ribolov itd.

Za sada su u razvoju:

- planinarenje na Komovima

- sportski ribolov i lov

- splavarnje rijekom Limom

text: http://andrijevica.me

Tvrđava Kosmač se nalazi na istoimenom brežuljku iznad sela Brajići nedaleko od Budve, na 800 metara nadmorske visine. Gradili su je Austrijanci u periodu između 1841-1850. godine na graničnoj liniji između Crne Gore i Austrije.

Lokacija izabrana za izgradnju ove tvrđave zajedno sa samom tvrđavom je veoma upečatljiva i dominira nad Budvanskom rivijerom, a, takođe, veoma je značajna i sa simboličkog stanovišta i kao pejzaž. To je tipični primjer austrougarske arhitekture utvrđenja tog vremena na teritoriji jugoistočne Jadranske obale. Konstruktivne tehnike su bile na veoma visokom nivou i mogu se smatrati dostignućem vojne arhitekture tog perioda.

Sagrađena je od fino klesanog, lokalnog sivog krečnjaka. Ima izduženu nepravilnu osnovu sačinjenu od dva osnovna krila razdvojena po sredini masivnom polukružnom kulom. Sastoji se od prizemlja, sprata i prostranog podruma, i ima oko 1064m2. Danas, ništa nije preostalo od kasarne koja se nalazila pored tvrđave. U prostranom dvorištu postojala je cistijerna za vodu.

text: http://booking.me

Lim je međunarodna rijeka koja u dužini od 220 km protiče kroz Crnu Goru, Albaniju, Srbiju i Bosnu i Hercegovinu i uliva se u Drinu. Izvire na Crnoj planini u Crnoj Gori, svega nekoliko kilometara od izvora Tare, protiče kroz Plavsko jezero i uliva se u Drinu između Goražda i Višegrada. Sama rijeka formira kompozitnu dolinu u kojoj se naizmjenično smjenjuju klisure i kotline, a oblast oko nje se naziva Polimlje. Ono je poznato po svojim kulturno-istorijskim spomenicima. Danas je rijeka poznata kao jedna od najatraktivnijih rijeka za splavarenje, ali i po velikom stepenu zagađenosti o čemu svjedoči i ironična šala da je svoj naziv Lim, dobila zato što je puna olova.

Rijeka Lim zvanično nastaje na visini od 999m nmv. isticanjem iz Plavskog jezera. Međutim samo jezero je protočno tako da se ovaj vodeni tok može pratiti još dalje rijekom Ljučom, koja u njega utiče, do njenog nastanka spajanjem Grnčara i Vruje kod Gusinja. Sam Grnčar, kao jači tok, pod imenom Vermoša prethodno prolazi kroz Albaniju, varošicu Vermoši i Crnu Goru u kojoj i izvire. Njen izvor se nalazi ispod najvišeg vrha Crne planine Maglića koji je visok 2142m nmv i udaljen je svega nekoliko kilometara od izvorišta rijeke Tare koja se nalazi sa druge strane Maglića. Sama Crna planina se nalazi u pograničnoj zoni Crne Gore i Albanije između Komova na sjeveru i Žijeva na jugu u oblasti Kuča.

Lim dakle nastaje u plavsko-gusinjskoj kotlini i iz nje teče ka sjeverozapadu u klisuru Sutjesku, poslije koje izlazi u Beransku kotlinu. Rijeka zatim prelazi u Tivransku klisuru iz koje se otvara Bjelopoljska kotlina, posle koje počinje Dubrakovačka klisura koja na kraju prelazi u pravi kanjon dugačak 11 km sa visinom strana do 550m. Ona je poznata i kao Kumanička klisura, a u njoj se danas nalazi državna granica između Srbije i Crne Gore.

Wikipedia

Karuč je malo ribarsko naselje u jednom od zaliva Skadarskog jezera. Osim po ribolovu poznato je i po vinu.Klima Karuča je veoma pogodan za zimovanje  Baš zbog toga je crnogorski vladar Petar I Petrović sagradio sebi zimovnik koji i dan danas dominira u ovom tihom mjestu. Na ovom mjestu nalaze  se dva jezerska oka  Volac i  Karučko oko dubine po 20ak metara. Među starim kamenim kućama nalazi se i par kafana/restorana.

———–
“Kula Sv. Petra na Karuču je najstariji objekat u naselju. Naime, selo se formiralo prije 200 godina, kada su stanovnici Rvaša tu podigli magacine, gdje su čuvali ribarsku opremu i vršili preradu ribe. Ovi objekti su, u početku, služili samo kao privremena staništa, u periodu intezivnog ribolova. Kasnije, sredinom prošlog vijeka, počelo je stalno naseljavanje Karuča. Do rata u selu je bilo oko 20 domaćinstava. Živjelo se bez struje i puteva, od malo stoke i nešto obradive zemlje u Dodošima, i naravno od ribolova. Poslije rata Karuč doživljava sudbinu mnogih crnogorskih sela. Počinje postepeno zamiranje i gašenje sela. Danas je aktivno samo nekoliko domaćinstava, iako je uvedena struja i probijen put.

Kula Sv. Petra podignutaje na najistaknutijoj poziciji kupastog brežuljka, dok su se ostali objekti formirali po nižim kotama u spontanim grozdovima, sve do vode.

Petar I Petrović Njegoš – Sveti Petar, sagradio je kulu na Karuču da bi u njoj provodio zimski period među Ceklinjanima. Nema podataka o tačnom vremenu podizanja, ali, s obzirom da je Sv. Petra umro 1830g., pretpostavlja se da je kula nastala u prvoj ili drugoj deceniji XIX vijeka.

Ambijent Karuča je bio veoma pogodan za zimovanje – izuzetno blaga klima, zaklonjenost od vjetrova, obilje ribe i sl. Za vrijeme boravka Sv. Petra na Karuču dolazili su mu seljaci za savjet i zavađena plemena da ih izmiri. Poslije smrti Sv. Petra kula je služila kao škola, namjenjena djeci iz prijezerskih sela. Kako su istorijske prilike zahtjevale, svaka kuća u Crnoj Gori bila je i mjesto za odbranu, pa je i karučka kula imala tu funkciju. Nakon prestanka rada škole kula je ostala bez namjene i bila je prepuštena zubu vremena.”

Dio teksta je preuzet iz PROJEKTA POSTOJEĆEG STANJA KULE SV.PETRA CETINJSKOG, Republički zavod za zaštitu spomenika kulture, Cetinje

Maganik je 20 km dugi I 10 km široki planinski vijenac koji se nalazi u središnjoj Crnoj Gori, između Rijeka Zete, Morače I Mrtvice. Masiv Maganika se pruža pravcem istok-zapad /sjeverozapad. Ta divna i impresivnia planina sa jedinstvenim izgledom odvojena je od Moračkih Planina na sjeveru i od Prekornice na jugu. Maganik je poznat kao nepristupačna planina. Njene stijene su na nekim mjestima vrlo opasne i oštre kao nož. Maganik je okružen mnogim katunima, koji su naseljeni jedino ljeti. To su Rekocica, Maganik, Poljana, Vragodo, Ograđenik, Zabrđe, Razbijena Jela, Magline, Stanjevića Rupa, Bešovića Katun I ostali. Krečnjačkog je sastava ,a najvisočiji vrhovi su: Međeđi Vrh (2139 m), Petrov Vrh (2124 m), Babin Zub (2119 m), Žuta Greda (2104 m), Rogođed (2037 m), Kokotov Vrh (2001 m),Čakmakov Vrh (1974 m).

izvor : vvujisic