Photo Montenegro

Podgorica je glavni grad Crne Gore, nalazi se zetsko-bjelopavlićkoj ravnici i na pet rijeka: Morači, Ribnici, Zeti, Cijevnoj i Sitnici. Grad je preživio značajne istorijske događaje, kroz njega su prošli i prolaze ljudi različitih nacionalnosti i vjere, podnosio je ratove, plemenske sukobe, mijenjanje imena, kao i mnoge osvajaće pod čijom se vlašću mijenjao. Podgorica je nastala je u rimsko doba kada je nosila naziv Birziminium, a u sredenjem vijeku su je naselili Sloveni i tada je dobila naziv Ribnica. U II svjetskom ratu bombardovana je više od 70 puta i skoro je sravnjena sa zemljom, a procvat je doživjela u doba Josipa Broza Tita kada se zvala Titograd. Ime koje danas nosi dobila je po brdu Gorica u čijem podnožju se nalazi. U doba Ilira u ovoj kotlini su živjeli pripadnici dva ilirska plemena – Labeati i Dokleati. Dok su Labeati naseljavali područje od Skadra do današnje Podgorice, Dokleati su bili nastanjeni u dolini rijeke Zete i njihovo najrazvijenije naselje zvalo se Duklja. Grad se nalazio na oko tri kilometra sjeverozapadno od današnje Podgorice, a njegovi ostaci i danas se mogu vidjeti na tom poznatom arheološkom nalazištu.

Podgorica predstavalja glavnu raskrsnicu puteva u Crnoj Gori, ima izvanredan geografski položaj, nalazi se u središtu države i na raskrsnici primorskog i planinskog područja. Smješetan je u kotlini Skadarskog jezera i blizu je Jadranskog mora, pa je kao plodna ravnica sa povoljnim klimatskim uslovima uvijek privlačila ljude i bila veoma pogodna za naseljavanje. Danas Podgorica predstavlja glavni politički, saobraćajni, privredni, demografski, kulturno-obrazovni i naučni centar Republike. Grad se posljednjih nekoliko godina veoma razvio, izgrađeno je puno modernih zgrada, solitera, hotela, saobraćajnica, igrališta, a do aerodoroma u Golubovcima će se ubrzo mnogo lakše i brže dolaziti jer je u toku izgradnja mini-zaobilaznice. Glavna gradski trag je i dalje mjesto okupljanja omladine, ali i roditelja koji ovdje mogu slobodno pustiti djecu da se igraju. Glavna ulica je Ulica Slobode, koja je i gradski korzo, dok pješačku zonu čine Njegoševa i Hercegovačka ulica, s buticima i kafićima. S obzirom na to da je u Drugom svjetskom ratu Podgorica mnogo puta bombardovana i, stoga, gotovo sasvim porušena, nije ostalo puno spomenika kulture koji se danas mogu vidjeti. Jedan od sačuvanih spomenika je Sahat-kula iz XVIII. vijeka, a jedina cjelina koja još podježa na nekadašnja vremena je Stara varoš sa uskim ulicama i kamenim kućama. U Staroj varoši su i dvije džamije (Osmanagića i Doganjska džamija), a od dinastije Petrovića ostao je dvorac kralja Nikole u parku Kruševac koji je danas Centar za savremenu umjetnost.Ono što Podgoricu danas čini prepoznatljivom i što je postalo njen symbol je most Milenijum koji povezuje lijevu i desnu obalu Morače. Dug je 140 km, a krase ga piloni u visini od 57 metara.

Tivat je najmanja opština u Boki Kotorskoj, obuhvata 46 kvadratnih metara i nalazi se između tunela Vrmac i Tivatskog zaliva. Pretpostavlja se da je grad dobio ime po ilirskoj kraljici Teuti koja je u okolini današnjeg grada imala ljetnjikovac. To je najzastupljenije mišljenje, ali ima i onih koji smatraju da je naziv grada izveden od imena hrišćanskih svetaca kao što su sanctus Theodorus, Theodosius, Theodulus, Theudo ili Teodo. Najveći broj arheoloških nalazišta je iz rimskog perioda, a grad se značajnije počeo razvijati tek u XIX v. kada je osnovana luka Arsenal, kasnije remontni zavod. Na tom mjestu kanadski biznismen Piter Mank sada gradi luksuznu marinu za jahte i apartmane u mediteranskom stilu. U srednjem vijeku mnoge vlastelinske porodice su ovdje gradile svoje ljetnjikovce, a neke od njih su sačuvale oblik i do današnjih dana. Jedna od takvih je palata porodice Buća sagrađena 1548.godine, a danas je u njoj Centar za kulturu. Tivatski arhipelag sastoji se od tri ostrva: Prevlaka, poznatije kao Ostrvo cvijeća, Sveti Marko koji se ranije zvao Stradioti po logoru grčkih vojnika i Gospa od milosti koje je dobilo ime po crkvi koja se na njemu nalazi. Veliki je broj sakralnih objekata u ovomk dijelu zaliva. Samo na poluostrvu Prevlaka nalazi se čitav manastirski kompleks i ostaci manastira Sv. Arhanđela Mihaila iz srednjeg vijeka. Samostan posvećen Bogorodici- Gospi do Milosrđa, nalazi se na istoimenom ostrvu između naselja Krtoli i ostrva Sv. Marko, crkva sv. Luke nalazi se u selu Gošići, a u centru sela Radovići nlazi se crkva sv. Gospođe. Pored palate Buća nalazi se crkva sv. Mihovila, a na kamenoj hridi tjesnaca Verige je i crkva Gospe do anđela koja je nekada služila kao utvrđenje. Danas je Tivat grad koji je prvenstveno orijentisan na turizam. Veliki broj sunčanih dana, bujna vegetacija, brojne plaže i uvale su ono što turiste i dalje privlači. Veoma je dobro saobraćajno povezan sa okolinom i u njemu se nalazi jedan do dva aerodroma u Crnoj Gori. Tivatska rivijera ima nekoliko pješčanih plaža i uvala,a jedna od najposjećenijih je uvala Trašte udaljena od Tivta oko 8 km i poznatija pod nazivom Plavi Horizonti. Tirkizno plava boja mora i sitni pjesak na plaži koji ima i terapeutsko dejstvo su ono što goste ovdje najvuiše privlači. Pored nje, veoma su posjećene i plaže Oblatno, Kalardovo, Belane, plaže hotela „Palma“ i „Kamelija“ i ostale.

text: http://anitaphoto.me

Pljevlja je grad na sjeveru Crne Gore, a na samoj tromeđi sa Srbijom i Bosnom i Hercegovinom. Prema popisu iz 2003. bilo je 21377 stanovnika . Kroz grad protiču rijeke Ćehotina i Breznica, a u blizini je planina Ljubišnja. Opština Pljevlja je treća po veličini u Crnoj Gori. Pljevlja su grad sa najvećom oblačnošću u Crnoj Gori. Oko 70% dana u godini je bez vetra, a oko 200 dana je sa maglom.

Ovaj predio bogat rudama naseljavalo je ilirsko pleme Pirusti .U doba Rima, na mjestu današnjih Pljevalja se nalazilo varoško naselje, a u blizini i rimski municipij sa određenom samoupravom. Ovo naselje u Kominima, kod Pljevalja, do danas nepoznatog imena, označeno je kao “Municipium S

U srednjem vijeku, naselje se zvalo Breznik, po istoimenoj rijeci koja je kroz njega proticala. U XI vijeku, u sastavu je države Duklje, za vrijeme vladara, kraljeva Mihaila i Bodina, a potom ulazi u sastav Kraljevine Srbije, srpskog carstva i Kraljevine Bosne. Breznica (Pljevlja) je dio posjeda moćne porodice Kosača, u okviru Kraljevine Bosne. Njihovi će se srednjevjekovni posjedi po tituli hercega Stefana Vukčića Kosačei prezimenu njegovih nasljednika (Hercegovići) nazvati Hercegovina, odnosno Stara Hercegovina (jugoistočni krajevi ove oblasti u Crnoj Gori, kao i oblast oko manastira Mileševa – Prijepolje, u Srbiji).

Početkom XV vijeka javlja se današnje ime, koje se pominje u dubrovačkim izvorima, 1430. godine, a potiče od pljevara na manastirskim posjedima.

U osmanlijskim izvorima, Pljevlja se pominju kao pazar (trg) Pljevlja, ali i kao Taslidža (kamenita banja). U XVI vijeku, poznata su kao karavan-saraj, za odmor putnika i trgovaca. Za turske okupacije, Pljevlja su pripadala hercegovačkom sandžaku (pljevaljski kadiluk).

U austougarskoj monarhiji su se nalazila od 1878. do 1908. godine.

Nakon austougarske vlasti, od 1908. godine, naselje je ponovo potpalo pod tursku vlast, u sastavu kosovskog elajeta . U prvom balkanskom ratu, Pljevlja su branili djelovi turskog odreda iz Sjenice, a oslobođena su 28.10.1912. godine. Londonskim ugovorom o miru, 30.05.1913. godine Pljevlja su kao neodvojiv dio Stare Hercegovine pripala Kraljevini Crnoj Gori.

Najznačajnije znamenitosti predstavljaju: Manastir Sv. Trojice i Husein-pašina džamija.

Wikipedia

Rožaje je grad u istoimenoj opštini na sjeveroistoku Crne Gore. Nalazi se na granici Crne Gore sa Srbijom i Kosovom. Iznad grada uzdiže se planina Hajla visoka 2.403 m, a u njegovoj okolini su i planine Mokra,Beleg, Sijenova, Ahmica, Turjak, Vlahovi i Krsača i . Kroz rožajsku dolinu protiće rijeka Ibar, a cijelo ovo područje puno je potoka i mineralnih izvora, ljekovitog bilja, borovnica, jagoda i drugih šumskih plodova. Ne zna se tačno kad je grad nastao, ali se nasleje pod imenom Rožaje pominje u nekim spisima još 1571.godine. Neka arheoeloška nalazišta ukazuju na to da je ovdje postojalo naslelje još u prastarim vremenima, a zna se da su na ovom području, prije Slovena, boravili Iliri i Rimljani. U blizini grada, na Brezovačkom brdu, nalaze se ostaci ilirskog naselja, a arheološka nalazišta Gradina na planini Krstači, Bačevac, Grac, Otaševo brdo i Gospođin vrh u Biševu, svjedoče o tome da je, u rednjem vijeku, područje Rožaja i Bihora predstavljalo središnji dio srednjovjekovne države Raške. Mnogi smatraju da je grad dobio ime po starom utvrđenju “Rogaje”, ali postoji i vezioja po je naziv grada izveden od riječi „rog“ po krečnjačkim klikovima. Iako je Rožaje nekada imalo sve odlike orijentalne kasabe, danas je vrlo malo elemenata koji ukazuju na to kakvo je ovo naslelje nekada bilo. Samo je nekoliko kuća sačuvalo stari izgled, malo je minareta,kaldrma i čardaka, ali ima džamija i one su, uglavnom, sačuvale tradicionalan način gradnje. Od kulturno istorijskih spomenika u Rožajama su posebno značajni, pored arheoloških nalazišta, Kurtagića Džamija koju je podigao sultan Murat II, ruševine crkve Ružice na Suhom Dolu, crkva Gospođin vrh na istoimenoj planini (zadužbina Jelene Anžujske) , Kučanska džamija i Ganića Kula koja se nalazi u podnožju Ganića krša. Od kulturnih manifestacija najpoznatiji je fesrival dječije muzike „Zlatna pahulja“ koji se već godinama održava, a ovaj kraj veoma je posjećen i u zimskim mjesecima kada na okolnim planinama napada snijeg.

text: http://anitaphoto.me

Berane je gradsko naselje u istoimenoj opštini u Crnoj Gori. U srednjem vijeku područje Berana je bilo poznato kao Budimlja.U Beranama se nalazi zadužbina Nemanjića Đurđevi Stupovi. Kao gradsko naselje, formirano je u drugoj polovini osamnaestog vijeka ili tačnije 1862. godine po zapovjedi turskog vojskovođe Husein-paše. O porijeklu naziva grada postoje različita i podijeljena mišljena. Jedni smatraju da je još u osamnaestom vijeku nastalo Beranselo, te da je od toga kasnije i gradsko naselje dobilo ime. Po mišljenju Milisava Lutovca naziv Berane je nastalo od turske riječi Bir-hane, što u prevodu znači jedna kuća. Berane je oslobođeno od turske vlasti 1912. godine u Prvom balkanskom ratu. Od jula 1949. do marta 1992. godine grad je nosio ime Ivangrad, po narodnom heroju Ivanu Milutinoviću. Od 1992. naselje je preimenovano kao Berane.
Grad leži na reci Lim i nalazi se na sjeveroistoku republike. Broj stanovnika prema popisu stanovništva iz 2003. godine je iznosio 11 776 što ga čini šestim gradom po broju stanovnika u Crnoj Gori.

Wikipedia

Herceg Novi je grad na ulazu u Bokokotorski zaliv, u podnožju planine Orjen. Opština Herceg Novi se prostire od graničnog prelaza Debeli Brijeg do tjesnaca Verige, najužeg dijela Boke Kotorske. U tom najužem dijelu se trajektima obavlja prevoz vozila i putnika sa jedne na drugu stranu zaliva, tačnije, na relaciji Kamenari-Lepetane. Hercegnovska rivijera se pruža u dužini od 15 km i pored samog grada obuhvata nekoliko manjih živopisnih mjesta: Igalo,Topla, Meljine, Zelenika, Kumbor, Đenovići, Baošići, Bijela, Kamenari i dio Luštice. Grad je osnovao bosanski kralj Tvrtko Prvi Kotromanić 1382. godine kako bi Bosna imala svoju trgovačku luku. Prvo ime Herceg Novog je bilo Sveti Stefan, a svoj današnji naziv dobio je u vrijeme vladavine Stjepana Vukčića Kosače, hercega od Svetoga Save. Njime su najduže vladali Turci (200 godina), ali su se i drugi narodi i nacije smjenjivali na ovom području što je ostavilo duboki trag na njegovu kulturu, istoriju i razvoj. Spomenici, utvrđenja i drugo kulturno nasljeđe rezultat su prožimanja i sudaranja raznih naroda. Hercegnovskom opštinom dominiraju sakralni spomenici, veliki je broj crkava i manstira, a jedan od najlepših i najznačajnijih je manastir Savina, 2 km od Herceg Novog. Ovaj manastir rašen je u baroknom stilu, smješten je na brežuljku i okružen prepoznatljivom mediteranskom vegetacijom, a sastoji se od tri crkve: crkve Sv. Save iz 15 v. male crkve Uspenja Bogorodice , takođe iz 15.v, kao i velike crkve Uspenja Bogorodice koja je sagrađena u 18.v. U Starom Gradu, na trgu Hercega Stjepana poznatom i kao Belavista, nalazi se i crkva sv. Arhanđela Mihaila izgrađena krajem 19.v. Ona je posebno zanimljiva zbog toga što je izgrađena u tri stila: vizantijskom, baroknom i gotskom. Pored nje, značajne su još i crkva svetog Jeronima koja se nalazi na trgu Mića Pavlovića, a ispiod nje je i crkva svetog Leopolda Mandića. Stari grad je središte Herceg Novog, krase ga brojne graševine, fotifikacije, kao i skaline zbog čega se ovaj grad često naziva i grad skalina. U samom centru Starog grada je Sahat – kula podignuta 1667. g. , a na pjeni od mora, kako joj i samo ime kaže, nalazi se tvrđava Forte Mare, prvo adaptirana u ljetnji bioskop, a danas je popularna diskoteka. Utvrđenje Kanli – Kula iz 1483.g u vrijeme turske vladavine je bila zatvor, a najviše je poznata kao ljetnja pozornica gdje se godinama održavao muzički festival „Sunčane skale“. Iako podignuta u vrijeme turske vladavine (1538.g) tvrđava Španjola dobila je naziv po Špancima koji su učestvovali u njenoj gradnji u vrijeme njihove jednogodišnje vladavine, a dio ove bogate kulturne baštine su i ostaci Citadele koja je srušena u zemljotresu 1979.g. No, možda glavna atrakcija Herceg Novog jeste šetalište Pet Danica dugo preko 6 km koje spaja Igalo i Meljine, kuda je nekad prolazio popularni voz Ćiro.

text: http://anitaphoto.me