Poseljani su selo na obali Skadarskog jezera, čije su kuće građene duž bistrog Seljanskog potoka koji se uliva u jedan od zaliva jezera. U selu je nekad postojalo 14 mlinova, a Poseljani su zbog toga bili značajan privredni i turistički centar u doba stare Crne Gore. Mlinovi sa svojim kamenim kućama spojeni su malim kamenim mostovima, od kojih su neki stariji i od 300 godina. U selu su se nalazile čak tri kockarnice i isto toliko kafana u kojima su gosti boravili dok im se pšenica i kukuruz samelju. Vrlo česti gosti ovog mjestašca bili su i Petrovići. Danas su ovi mlinovi van funkcije, ali uz malo ulaganja, Poseljani bi postali atraktivan turistički centar u ovom Nacionalnom parku.

Grahovsko polje je malo kraško polje u jugozapadnom djelu Crne Gore, nedaleko od granice sa Bosnom i Hercegovinom sjeveroistočno od Orjena. Zahvata površinu od 6,4 km², pruža se na dužini od 7 kilometara i široko je 1,5 kilometar. Nadmorska visina polja je 695-780 metara. Otvoreno je prema Risanskom zalivu, od kojeg je udaljeno 6,5 km. Sjevroistočno od polja je prostrana kraška zaravan Katunskog krša i Banjana, a prema zapadu se uzdiže Orjen (1894 m) i njegovi ogranci.

Polje je formirano u krečnjacima kredne starosti, na granici sa dolomitima, a dno mu je pokriveno fluvioglacijalnim nanosima Orjensje glacijacije, prosečne debljine 10 metara. Grahovsko polje spada u grupu periodski plavljenih kraških polja, stoga su ovdje dobro razvijene privredne grane poput ratarstva i stočarstva.

Njime teče Grahovska rijeka, na kojoj je podignuto vještačko jezero za navodnjavanje. Ima srednju januarsku temperaturu 2°C, a julsku 23°C. Godišnja količina padavina je 2895 mm. Njive zapremaju 50% površine polja, a ostalo su livade.

Na sjevernom obodu polja nalaze se izvori Grabovice, Grahovske reke i Čeline. U polju se nalazi i arheološko nalazište – nekropola Petkovići i naselje Grahovo.

U neposrednoj blizini vođena je čuvena bitka na Grahovcu.

Botanička bašta (Arboretum) porodice Kovačević u Grahovu – prvi zaštićeni prirodni objekat na teritoriji opštine Nikšić

Na relativno malom prostoru(oko 1ha) egzistira nesvakidašnji botanički fond, predstavljen sa oko 127 vrsta drveća, žbunja i povijuša, uključujući i njihove niže sistematske kategorije. Od tog broja četinari su zastupljeni sa 62 vrste, a lišćari sa 65. Od ukupnog broja zabilježenih vrsta oko 33 su domaće, a 94 strane vrste što je posebna vrijednost Arboretuma, kao i činjenica da su prisutne pojedine egzotične vrste drveća koje do sada nijesu zabilježene u Crnoj Gori ili su konstatovane sa malim brojem primjeraka.

Arboretum je stavljen pod zaštitu Rješenjem Republičkog zavoda za zaštitu prirode 22.05.2000. godine kao zaštićeni objekat prirode od interesa za Republiku i to kao spomenik prirode.

Meljine je malo primorsko mjesto u Boki Kotorskoj u opštini Herceg Novi. Naselje se nalazi 3 kilometara istočno od Herceg Novog, i 2 kilometara zapadno od Zelenike, a šetalištem, „Pet Danica“, obalom, je povezano, preko Novoga sa Igalom. Najznačajniji kulturno – istorijski spomenik mjesta je Lazaret, koji datira iz 1732. godine. U Meljinama, još od doba Mlečana, pa sve do danas, postoji velika bolnica. Danas, preko planine Orjena od Meljina vodi put do Trebinja, ka BIH. Meljine su turističko mjesto koje pripada hercegnovskoj rivijeri, i svojim turističkim sadržajima – velika marina, hotel, apartmani, plaže – ispunjava sve uslove za daljni razvoj turizma.

Wikipedia

Sa dosta sigurnosti može se tvrditi da je ovaj kraj bio naseljen još u doba Ilira. O tome je pisao slovenački arheolog Simon Rutar još 1880. godine. Da je ovaj prostor bio naseljen i u bakarno doba svjedoče iskopani primerci žara napunjenih pepelom pronađeni na granici između Đenovića i Baošića 1840. godine. Postoji predanje, a za to i ima određenih dokaza, da je ovaj prostor bio naseljen i u antičko doba, odnosno da je tu postojala grčka naseobina Stoli, kako se i danas naziva lokalitet na zapadnoj strani Đenovića. Pretpostavlja se da je ta naseobina potonula u more prilikom nekog katasrofalnog zemljotresa, kao što je to bio slučaj sa Risnom i Rosama.

Baošići je naselje u opštini Herceg Novi. Nalazi se u zalivu Boka Kotorska, 8 kilometara južno od Herceg Novog, prema Kotoru i Tivtu.

Baošići su danas poznato ribarsko – turističko naselje. U djelu Baošića, iznad Jadranske magistrale, nalazi se mali privatni muzej u kući pomorskog kapetana Miroslava Štumbergera. O njemu je ispjevana i pesma “Stari kapetan”. U mjestu djeluje ribarska zadruga, vaterpolo klub – “BOKELj”, jedriličarski klub – “JOVO DABOVIĆ” i kulturno – umjetničko društvo.

U ovom mjestu održava se svakog februara završna svečanost Praznika mimoze. Tada se na putu duž morske obale okupi nekoliko hiljada turista iz Crne Gore i inostranstva.

Za vrijeme vladavine cara Dušana (1351. godine), Baošići su se zvali Baošle. Godine 1880, boraveći u Baošićima sa međunarodnom flotom, mladi francuski oficir i pisac Pjer Loti napisao je priču o ljubavi koju je gajio prema mladoj i lijepoj mještanki Paskvali Ivanović, o čemu postoji i spomen – ploča.

Wikipedia